səbəbsiz

səbəbsiz
I
прил. беспричинный (не имеющий видимой причины). Səbəbsiz gülüş беспричинный смех, səbəbsiz mübahisə беспричинный спор, səbəbsiz göz yaşları беспричинные слезы
II
нареч.
1. беспричинно. Səbəbsiz gülmək беспричинно смеяться, səbəbsiz ağlamaq беспричинно плакать
2. без причины. Səbəbsiz işə getməmək не ходить на работу без причины, səbəbsiz dava salmaq скандалить без причины

Azərbaycanca-rusca lüğət. Dörd cilddə. Bakı, “Şərq-Qərb”. . 2006.

Игры ⚽ Нужна курсовая?

Смотреть что такое "səbəbsiz" в других словарях:

  • ədəbsiz — sif. 1. Ədəb və tərbiyədən məhrum, yaxşı tərbiyə görməmiş, cəmiyyətdə özünü apara bilməyən. Ədəbsiz adam. Ədəbsiz oğlan. – Ey üzü qarə, füzul, ədəbsiz; Heç bilmədiniz nədir ədəbsiz! X.. // Zərf mənasında. Ədəbsiz danışmaq. // İs. mənasında. Arvad …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • səbəbsiz — sif. və zərf Heç bir səbəb olmadan, heç bir əsas olmadan, nahaq yerə. Səbəbsiz işdən qalmaq. Səbəbsiz gülmək. – Biri səbəbsiz ağlar; Biri bərk yıxılanda; Üzə vurmaz, ağartmaz! R. R.. <Sultan:> Axı mən səbəbsiz hücum eləmirəm, oğul! İ.… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • məzhəbsiz — sif. 1. Dinsiz, dinə inanmayan, laməzhəb. 2. Söyüş kimi işlədilir …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • harfa-harfa — (Ağcabədi) ədəbsizədəbsiz. – Sən harfa harfa danışırsan …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • latayır-latayır — (Bakı, Göyçay, Salyan, Ucar) ədəbsiz ədəbsiz. – Sən latayırlatayır danışırsan (Göyçay) …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • qeyr — ə. 1) yad, biganə; 2) özgə, özgəsi; 3) başqa, digər, ayrı. Qeyri adi adi olmayan; fövqəladə; qeyri amil 1) əsassız, faktsız; 2) səbəbsiz; qeyri baliğ həddibüluğa çatmamış; yeniyetmə; qeyri bədii bədii olmayan; qeyri bərabər bir bərabərdə olmayan; …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • biədəblik — is. Ədəbsizlik, tərbiyəsizlik, yaramazlıq; ədəbsiz, nalayiq, qaba hərəkət, söz. Biədəblik etmək – ədəbsiz (nalayiq) hərəkət etmək, ya söz söyləmək. Bir biədəblik eyləmədik biz ki vaizə; Bizdən nə sadir oldu ki, dəydi damağına? S. Ə. Ş.. Elə… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • yava — sif. 1. Pis, xarab, ədəbsiz, həyasız. Yava danışmaq (söyləmək) – pis pis danışmaq, ədəbsiz danışmaq, söyüş söymək. <Hacı Kərim:> Bu nə qələt edir, nə yava danışır. Səni kim bu məclisə çağırdı? M. F. A.. <Allahqulu:> Nə yava… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • danqı — (Zəngilan) 1. boşboğaz, çox danışan 2. boş boşuna, səbəbsiz hürən. – Bı nə danqı itdi, ə:! …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • harfa — (Ağcabədi, Salyan, Bərdə, Cəbrayıl) ədəbsiz. – Harfa adam söyüş sö:ər (Bərdə); – Arvat, harfa danışma, qonax var (Ağcabədi) …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • qıldıxsız — (Borçalı, Qazax, Şəmkir, Tovuz) dinsiz, məzhəbsiz. – Ayə, sən lap qıldıxsızsanmış! (Qazax); – Ay qıldıxsız, niyə xavar vermədin ki, mə:llimnən mən də görüşeydim (Borçalı); – Ayə, a qıldıxsız, sən nağayrıfsan (Tovuz) …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»